كاشكي يه روزي يه جايي يه آهي منو يادش بياره باز دوباره
ديشب يهويي افتاد تو دلم كه حاله يه دوست قديمي رو بپرسم. من يه وقتايي خيلي بد ميشم! نامرد! سنگ دل! بهش اس زدم منو ميشناسي؟ گفت آره. تو يه كوچولوي پررويي
بعضيا خيلي كه نه اما خوبن!فقط زمان باعث ميشه بشناسمشون! يه وقتايي هم زود دير ميشه! چرا؟
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
من هم گاهی کاملا بی دلیل یاد بعضی ادمهایی می افتم که یک روزی انها را زندگیم پاک کرده ام...حس عجیبی است...متعحب می شوم که چگونه فراموش کرده ام..و چگونه دوباره به یادشان می افتم...
پاسخ دادنحذفمن همیشه این ترس رو دارم که خدا نکنه فراموش بشم
پاسخ دادنحذفحالا فراموش کردن جای خودش
فراموش بشم خوب بشم!
پاسخ دادنحذفسنگ دل ......شاید
باشه بابا عوض نکن
من اعصابم از سگی اون ور تره
:)
دوست من سلام
پاسخ دادنحذفجدیدترین کدهای جاوا برای وبلاگها
موفق باشید
این چرا رو خودت باید پیدا کنی
پاسخ دادنحذفحتي زمان هم نمي تواند زمزمه هاي يك دوست خوب را از ياد ببرد
پاسخ دادنحذفبرخي مواقع
داشتن خدا و خرما با هم شرايطي رو پيش ميياره كه بايد بين شون انتخاب كرد
البته اگر از نشه هردوشون رو داشت ... اينجاست كه با خودت دچار كنتاكت ميشي
... و شب وقتي توي رختخواب ميري به خودت ميگي : كاش ميشد يه جورايي هردوتا رو داشت !
و اين آرام آرام شكل آرزو ميگيره اگه نخوايم ظرفيت خودمون رو ارتقا نديم و از خود يك ابرجينگووول جديد نسازيم .و زايش اين
موجود يعني موجودي كه از خودت بزرگ تره هميشه با دردي مضاعف همراهه ... چرا كه زايش يعني درد ... و تحمل آن براي تحقق آرزوهايمان در آنچه زاييده ميشود ... منو ياد بچه موشي ميندازي كه در حال زاييدنه يه بچه فيله ... واين ترازدي اي سراسر درد و زجره اما تحقق آرمان ها و آرزوها از درد آن نميتواند بكاهد ... خودت رو دست كم نگير ... انسان فراتر از يك انسان است
حالم بهم خورد از امكانات نظر دادن توي بلاگ اسپات
پاسخ دادنحذفدوباره بايد نوشته هامو تصحيح كنم
حتي زمان هم نمي تواند زمزمه هاي يك دوست خوب را از ياد ببرد
برخي مواقع
داشتن خدا و خرما با هم شرايطي رو پيش ميياره كه بايد بين شون انتخاب كرد
البته اگر نشه هردوشون رو داشت ... اينجاست كه با خودت دچار كنتاكت ميشي
... و شب وقتي توي رختخواب ميري به خودت ميگي : كاش ميشد يه جورايي هردوتا رو داشت !
و اين آرام آرام شكل آرزو ميگيره اگه نخوايم ظرفيت خودمون رو ارتقا بديم و از خود يك ابرجينگووول جديد بسازيم .و زايش اين
موجود يعني موجودي كه از خودت بزرگ تره هميشه با دردي مضاعف همراهه ... چرا كه زايش يعني درد ... و تحمل آن براي تحقق آرزوهايمان در آنچه زاييده ميشود ... منو ياد بچه موشي ميندازي كه در حال زاييدنه يه بچه فيله ... واين ترازدي اي سراسر درد و زجره اما تحقق آرمان ها و آرزوها از درد آن ميتواند بكاهد ... خودت رو دست كم نگير ... انسان فراتر از يك انسان است
تو که گفتی هر رو اپی تغریبا
پاسخ دادنحذفاما چرا اپ نمی کنی؟
سلام. منم وقتی به این فکر میکنم که چرا نباید بیش از این همدیگرو ببینیم دلم میگیره
پاسخ دادنحذففراموش کردن گاهی بهتر از فراموش شدنه
پاسخ دادنحذفجدیدا سر نمیزنی